آیا زمین در مقابل آپوفیس امن است؟ ESA و JAXA برای مأموریتی که میتواند دفاع سیارهای را برای همیشه تغییر دهد، به هم میپیوندند!
در سال ۲۰۲۹، جهان شاهد یک رویداد نایاب سماوی خواهد بود؛ وقتی شهابسنگ آپوفیس، شهابسنگی به عرض ۳۷۵ متر با فاصلهای شگفتانگیز به زمین میگذرد. برای مطالعهٔ این پدیده، سازمان فضایی اروپا (ESA) و JAXA ژاپن برای مأموریت Ramses بههم پیوستهاند؛ تلاشی بینالمللی برای مشاهدهٔ تأثیر گرانش زمین بر این شهابسنگ. این مأموریت بهدنبال جمعآوری دادههای ارزشمند برای پیشبرد تکنیکهای دفاع سیارهای است، حوزهای که در اکتشافات فضایی روزبهروز اهمیت پیدا میکند.
در ۱۳ آوریل ۲۰۲۹، آپوفیس با فاصلهٔ ۳۲٬۰۰۰ کیلومتری از زمین عبور خواهد کرد که حدود یکدهم فاصله ماه است. اگرچه این شهابسنگ تهدید مستقیم به سیارهٔ ما نیست، نزدیکسویی آن فرصتی منحصربهفرد برای کشفیات علمی فراهم میکند.
مأموریت مشترک: ESA و JAXA برای ایمنی فضایی متحد میشوند
همکاری ESA و JAXA در مأموریت Ramses گامی مهم برای هر دو نهاد فضایی محسوب میشود. این مأموریت واکنش آپوفیس به نیروهای گرانش زمین را مورد بررسی قرار میدهد که جزئی اساسی از دفاع سیارهای است.
بر اساس Cosmos، فضاپیمای Ramses با موشک H3 خود بهکار گرفته میشود، در حالی که ESA بهعنوان مشارکتکنندهٔ کلیدی، تخصصهای علمی شامل برنامهریزی و اجرای مأموریت را فراهم میکند. این همکاری همچنین شامل توسعهٔ فناوریهای پیشرفتهای میشود، مانند یک تصویرساز حرارتی مادونقرمز که JAXA پیشتر در ماموریت Hayabusa2 به کار گرفته بود.
«مأموریت Ramses باید انجام شود،» گفت فوجیموتو ماساکی، مدیر کل مؤسسهٔ فضایی و علمیفضایی JAXA، که بر اهمیت این تلاش بینالمللی تأکید میکند. «ما به صورت نزدیک با برنامهٔ ایمنی فضایی ESA همکاری میکنیم، و این مأموریتی بود که میخواستیم همکاری گستردهای ارائه دهیم.»
Ramses: ستونی در دفاع سیارهای
نزدیکسویی آپوفیس فرصتی نادر برای بررسی واکنش شهابسنگ به نیروهای خارجی فراهم میکند که میتواند به محافظت زمین در برابر تهدیدهای شهابسنگی آینده کمک کند. همانطور که پاتریک میشل، دانشمند سیارهای در مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه (CNRS) توضیح میدهد، این مأموریت به دانشمندان کمک میکند تا درک کنند بدنهای آسمانی کوچک تحت فشار گرانشی چگونه رفتار میکنند، که قطعهای کلیدی در پیشبرد تکنیکهای منحرفسازی است.
یافتههای Ramses میتوانند بهطوری قابلتوجه درک فعلی از روشهای منحرفسازی شهابسنگها را ارتقا دهند، بهویژه اینکه روشهای مختلف مانند برخورد دینامیکی چهطور عمل میکنند. زمانبندی این مأموریت بحرانی است، چرا که سامانههای دفاع سیارهای هنوز در مراحل ابتدایی توسعهاند. همانطور که میشل توضیح میدهد،
«در این زمان منحصربهفرد، طبیعت کار را برای ما انجام میدهد. طبیعت تعامل را فراهم میکند و ما فقط باید آن را مشاهده کنیم.»
این مشاهده میتواند به بینشهای جدیدی دربارهٔ نحوهٔ تغییر مسیر شهابسنگ منجر شود.
دورهٔ جدیدی از همکاری بینالمللی
این پروژه همچنین نشان میدهد که تبادل فرهنگی و کار تیمی چقدر در اکتشافات فضایی مهم هستند. حتی با وجود چالشهای ناشی از سبکهای کاری متفاوت و بوروکراسی، هر دو نهاد شراکت محکمی ساختهاند که توسط اشتیاق مشترک آنها برای پیشرفت علم فضایی هدایت میشود. میشل معتقد است که قدرت این همکاری فراتر از جامعهٔ علمی خواهد بود و پیامی قدرتمند از همکاری جهانی میفرستد، در حالی که جهان برای نزدیکسویی آپوفیس در سال ۲۰۲۹ آماده میشود.
«هنگامی که همه به آپوفیس نگاه میکنند، دو نهاد اصلی با هم بر روی شهابسنگ حضور خواهند داشت. و این پیام بزرگی است،» او گفت، که بر اهمیت چنین مأموریت مشترکی تأکید کرد.