توسط هیئت تحریریه. هیئت تحریریه یک گروه از روزنامهنگاران نظری است که دیدگاههایشان بر پایه تخصص، پژوهش، مناظره و برخی ارزشهای دیرینه شکل میگیرد. این گروه مستقل از بخش خبری است.
در جلسهای که رئیسجمهور جو بایدن و رئیسجمهور شی جینپینگ چین در یک عمارت در جنوب سانفرانسیسکو در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳ برگزار شد، اتفاق عجیبی رخ داد. پس از نهار کاری، بهمحض اینکه دو رهبر برای خروج بلند شدند، دستیار آقای شی به یکی از نگهبانان شخصی رئیسجمهور چین سیگنال داد؛ این نگهبان به سمت میز رفت، بطری کوچکی از جیبش بیرون آورد و بهسرعت تمام سطوحی را که آقای شی لمس کرده بود، از جمله ماندهگیهای کیک مرنگ بادامی روی بشقاب دسر او، اسپری کرد.
طبق نظر آمریکاییها، هدف حذف هر رد دیانای آقای شی بود که میزبانان میتوانستند جمعآوری و سوءاستفاده کنند. «این همان طرز تفکر آنهاست»، گفت یکی از مقامات حاضر در جلسه، «که میتوانید بیماریای طراحی کنید که فقط یک نفر را هدف بگیرد». برای تعدادی از مقامات آمریکایی که حضور داشتند، این اتفاق نقطهٔ پایان هشیارکنندهای به سمیناری بود که در غیر این صورت موفق بهنظر میرسید: حتی وقتی پکن و واشنگتن بهسوی دیپلماسی میروند، سرعت تغییرات فناوری، تردید و ترس بین دو طرف را عمیقتر میکند.
تاریخ بشر میتواند بهعنوان مجموعهای از پیشرفتهای نظامی توصیف شود؛ از ارابهها تا تیرکمانها تا موشکهای هستهای، و ما در حال تجربه شاید سریعترین پیشرفت در سلاحها تا به امروز هستیم. اگر از پنج متخصص بلندپایهٔ امنیت ملی بپرسید، هرکدام دربارهٔ پنج فناوری نوظهور متفاوت که توانایی تغییر دنیای نبرد را دارند، گفتار خواهند کرد. گروههای هواپیماهای رباتیک که بهصورت هماهنگ برای یافتن و نابود کردن هدفها بدون هیچ نظارت انسانی عمل میکنند؛ سلاحهای سایبری پیشرفتهای که میتوانند نیروهای نظامی را از حرکت بازدارند و شبکههای برق سراسری را قطع کنند؛ و سلاحهای زیستی طراحی شده با هوش مصنوعی که بهگونهای مهندسی شدهاند تا فقط افراد دارای ویژگیهای ژنتیکی خاص را هدف بگیرند.
این بخش از «Overmatched»، مجموعهای از هیئت تحریریه دربارهٔ دلیل نیاز ارتش ایالات متحده به بازآفرینی است.
بعضی از این سلاحها در صفحات علمی‑تخیلی باقی میمانند، اما برخی دیگر هماکنون در دست ساختند. نوآوریها در هوش مصنوعی، زیستشناسی سنتزی و محاسبات کوانتومی در آستانهٔ تغییر روشهای جنگ ما هستند، همانگونه که تمام جنبههای زندگیمان را تبدیل میکنند. ایالات متحده در برخی حوزهها، بهویژه در هوش مصنوعی، پیشرو است؛ این امر بهدلیل سرمایهگذاریهای عظیم بخش خصوصی است. اما چین، روسیه و سایر رژیمهای استبدادی در حال تسریع سرمایهگذاریهای دولتی در دانشگاههای هدفمند هستند و راههایی برای ادغام نوآوریها در نیروهای نظامی خود پیدا کردهاند.
پیشرفت در این مسابقات تسلیحاتی قرن بیستویکمی، نیازمند ارادهٔ سیاسی و هماهنگی ملی میان بخشهای عمومی و خصوصی و مؤسسات پژوهشی است. پنتاگون باید تغییرات فناورانه را بپذیرد و آن را در جذب نیرو، آموزش و استراتژیها به کار گیرد. کنگره باید بودجهٔ پژوهش و توسعهٔ فناوریهای دارای کاربردهای نظامی را گسترش دهد. رئیسجمهور باید «جنگ» دولت خود علیه دانشگاهها را معکوس کرده و بخش خصوصی را به این مأموریت بپیوندد.
این اولین باری نیست که کشور برای پیشی گرفتن از رقبای نظامی نوآورانه، یکپارچه میشود. پیش از شروع جنگ جهانی دوم، علم آمریکا از علم آلمان عقبتر بود، اما بهسرعت پیشی گرفت و در نهایت بهدلیل مسابقه علمی پیشرفته برای توسعه سلاح هستهای، بخش عمدهای از جنگ را بهدست آورد. همکاری بین مقامات دولتی آمریکا، پژوهشگران دانشگاهی و شرکتهای خصوصی برای این موفقیت حیاتی بود. نیاز به همکاری بهویژه در حوزهٔ هوش مصنوعی، که یک مثال نادر از فناوری با پیامدهای عمیق امنیت ملی است که توسط بخش خصوصی نه دولت توسعه یافته، بهشدت احساس میشود.
کنگره و محاکم قضایی باید بهطور قوی نظارت خود را بر این همکاریهای عمومی‑خصوصی اعمال کنند تا اطمینان حاصل شود که این همکاریها بهنفع عمومی است، نه منافع یک شرکت یا دولت خاص. آمریکا همچنین باید از خطرات یک مسابقهٔ تسلیحات بدون کنترل آگاه باشد. جهان در قرن گذشته آموخت که سلاحهای قدرتمند گاهی بهتر است از طریق معاهدات کنترل شوند، و ایالات متحده باید پیش از آماده شدن فناوریهای جدید و خطرناک برای استفاده، به دیگر کشورها در زمینهٔ کنترل تسلیحات بپیوندد.
بازدارندگی ضروری خواهد بود. بزرگترین دلیل برای ساختن نیروی نظامیای که بتواند جنگهای آینده را بهدست آورد، پیشگیری از وقوع آن جنگها است. این امر به رقبای آمریکا و دشمنانش میگوید که حمله به ایالات متحده و متحدانش هزینهٔ بسیار بالایی دارد که قابل تحمل نیست. ما از رهبران هر دو حزب — رئیسجمهور ترامپ، اعضای کنگره و دموکراتهایی که درصدد نامزدی برای کاخ سفید در سال ۲۰۲۸ هستند — میخواهیم که خطر پیشرو را بهدرستی درک کنند.
امنیت ملی آمریکا در تلاش است تا با این جهان نوین جنگ سازگار شود. آژانس اطلاعات جغرافیایی‑فضایی ملی (NGA)، که بخش عمدهای از اطلاعات فضایی پنتاگون را جمعآوری و تحلیل میکند، یکی از این تلاشها را رهبری میکند: توسعه سامانه هدفگیری هوش مصنوعی نظامی آمریکا. NGA با ترکیب جریان مستمر و پربار دادهها از ماهوارهها، هواپیماهای جاسوسی و سایر حسگرها، برنامهٔ تحلیل تصویری خود به نام Maven را دارد که اشیاء را سریعتر از یک ارتش انسانی که پیش از این به مرور تصاویر کمکیفیت برای یافتن تهدیدات میپرداخت، شناسایی میکند.
Maven هماکنون در تمام فرماندهیهای اصلی نظامی ایالات متحده در سراسر جهان مستقر است. این سامانه هدفهای موجود در عراق، سوریه و یمن را پیشنهاد داده است که نیروهای ایالات متحده پس از آن نابود کردهاند؛ همچنین اطلاعاتی فراهم کرده که اوکراین برای حمله به اهداف روسی استفاده کرده است. این برنامه میتواند اشیائی نظامی همچون موشکپرها، ترکیبهای پیشروی نیروها و ناوهای جنگی مستقر را شناسایی کند و همچنین اشیائی که در فهرست «بدون حمله» قرار دارند، از جمله بیمارستانها، مدارس و ساختمانهای مذهبی، علامتگذاری و برچسبگذاری نماید. NGA به کنگره گواهی داده است که این الگوریتمها، که هر روز با دادههای جدید اطلاعاتی تغذیه میشوند، با استفاده بیشتر سریعتر و قابلاعتمادتر میشوند.
این رویکرد مبتنی بر نرمافزار در جنگ، پنتاگون را مجبور میکند تا برای کمک به بخش خصوصی رجوع کند. Palantir، شرکت تحلیل داده که در سال ۲۰۰۳ توسط میلیاردر لیبرالگرا پیتر تیل و الکس کارپ، مدیرعامل آن، تأسیس شد، بزرگترین پیمانکار فناوری‑محور جدید است. این شرکت دادههای اطلاعاتی را از نهادهایی مانند NGA جمعآوری میکند، آن را با سایر اطلاعات ترکیب میکند و در برنامهای به نام Maven Smart System ارائه میدهد که افسران اطلاعات نظامی بهصورت روزانه در یک شبکه محرمانه جهانی استفاده میکنند. موفقیت Palantir در همکاری با دولت، آن را به یکی از برجستهترین کسبوکارها تبدیل کرده است که وزارت دفاع را بهسوی اتخاذ روشهای جدید همکاری با سیلیکونولی سوق میدهد.
در نوامبر، استارتآپ کوچکتر Anduril که توسط مخترع Oculus، پالمر