گوگل نتوانست با Chrome OS رقیبی جدی برای مایکروسافت و اپل در فضای دسکتاپ باشد، اما این باعث نشده که غول فناوریدار مانتین ویو از تلاشهای دسکتاپیاش دست بکشد.
گوگل برنامهای برای احیای فضای دسکتاپ خود با یک سیستمعامل جدید با نام رمزی «Aluminium OS» تدوین کرده است. هنوز نام رسمی آن اعلام نشده است، اما این شرکت بهصورت داخلی آن را «دسکتاپ اندروید» مینامد.
صرفنظر از نامی که در انتها به آن داده شود، اندروید در دسکتاپ باید از نخستین روز چند نکته کلیدی را بهدرستی پیادهسازی کند تا حداقل بهعنوان رقیبی جدی برای ویندوز و macOS شناخته شود.
آسان نخواهد بود که گوگل همانقدر که ویندوز یا macOS طی سالها با بهروزرسانیهای متعدد جمعآوری کردهاند، سرویسهای مشابهی را ارائه دهد. کار سادهتر این است که من را قانع کند تا تغییر مسیر دهم.
اگر در عوض چیزی ارزشمند دریافت کنم، تغییر میکنم. دسکتاپ اندروید تنها نیاز دارد پنج نکته اساسی را بهدرستی انجام دهد تا جایگزین کامپیوتر ویندوز من شود.
چندوظیفهای مانند ویندوز
هر سیستمعاملی برخی ابزارهای پایهٔ چندوظیفهای را ارائه میدهد، اما این برای جلب رضایت من کافی نخواهد بود.
گوگل باید عملکرد چندوظیفهای را در دسکتاپ اندروید بهدرستی پیادهسازی کند و سادهترین راه این است که قابلیت Snap Layouts موجود در ویندوز ۱۱ را کپی کند.
لپتاپ لینووِی یوگا ویندوزی من پیشنهادهای تقسیم صفحه نمایش را نشان میدهد تا به من کمک کند تصمیم بگیرم کدام سمت پنجره را میخواهم قرار دهم. صفحهنمایش ۱۴ اینچی من امکان قرار دادن چهار پنجره به این شکل را میدهد.
بهحداکثر چهار پنجره محدود میشود، اما ابزارهایی مانند PowerToys این امکان را میدهند تا در صورت تمایل تعداد بیشتری اضافه کنید.
من هرگز نیازی به بیش از چهار پنجره باز کنار هم نداشتم و فکر نمیکنم به آن نیاز داشته باشم، بنابراین ابزار مشابه PowerToys برای یک PC اندروید برایم اهمیتی ندارد.
با این حال، اگر این قابلیت فراهم شود، قطعاً به گوگل کمک میکند تا دربارهٔ توان محاسباتی PC اندروید غرور ببالد.
این امر پلتفرم اندروید را بر روی PC بهعنوان یک بستر قدرتمند جایگاه میدهد و نه صرفاً برای سختافزارهای سطح ابتدایی یا با هزینه کم بهینهسازی شده.
تاریخچه کلیپبورد
تاریخچه کلیپبورد برای کاربران جدید Chromebook چیز جدیدی نیست، اما کیفیت آن به اندازهٔ ویندوز ۱۱ نیست. این مورد باید در اندروید برای PC بهبود یابد.
از آنجا که گوگل این ویژگی را بهنوعی در Chrome OS دارد، بهبود آن برای رسیدن به سطح ویژگی ویندوز نباید دشوار باشد.
من توانایی Chrome OS که فقط پنج مورد آخر را در کلیپبورد ذخیره میکند دوست ندارم. همچنین راهی برای نگهداشتن دائمی این موارد وجود ندارد. در ویندوز PC من، اغلب موارد کپیشده را پین میکنم تا از گمشدن آنها در طول زمان جلوگیری کنم.
علاوه بر قابلیت پین کردن، باید گزینهای برای چسباندن با فرمت کامل اضافه شود و نه صرفاً چسباندن متن ساده در هر بار.
اجازه بدهید کاربران تصمیم بگیرند متن کپیشده را در ویرایشگر خود به چه شکلی ببینند، همانطور که مایکروسافت در تاریخچه کلیپبورد ویندوز ۱۱ انجام میدهد.
از آنجا که گوگل هر دو سیستمعامل موبایل و دسکتاپ خود را زیر یک چتر قرار میدهد، هیچ بهانهای وجود ندارد که قابلیت واقعی میاندستگاهی در دسکتاپ اندروید گنجانده نشود.
اگر مایکروسافت میتواند این قابلیت را بین ویندوز و اندروید فعال کند، برای گوگل این کار آسانتر خواهد بود.
دوست دارم متن و تصویر را از یک گوشی اندرویدی کپی کنم و به هر مکانی که میخواهم، به هر فرمتی که میپسندم، با استفاده از لپتاپ اندرویدم بچسبانم. ویندوز ۱۱ این آزادی را به من میدهد و از PC اندروید آیندهام انتظار همان سطح آزادی را دارم.
کنترل صدای هر برنامه
من هر روز از مخلوطکننده صدا (Volume mixer) ویندوز ۱۱ برای تنظیم حجم صدا بهصورت جداگانه برای هر برنامه استفاده میکنم. این قابلیت در حال حاضر در Chrome OS و بسیاری از پوستههای دیگر اندروید وجود ندارد، اگرچه کاربران سالها درخواست کردهاند.
مسأله بیشتر این است که آیا گوگل میخواهد این قابلیت را پیاده کند یا نه، نه اینکه یک چالش نرمافزاری باشد؛ زیرا برنامههای شخص ثالث میتوانند این کار را انجام دهند. پیش از افزودن مخلوطکننده صدا بومی به ویندوز، برنامههایی نظیر EarTrumpet به کاربران این امکان را میدادند که صداهای برنامهها را بهصورت جداگانه کنترل کنند.
این کار نیز نباید برای گوگل دشوار باشد. اگر گوشی ارزانقیمت موتورولا من این قابلیت را دارد، چرا گوگل این ویژگی را بهعنوان بخشی از اندروید نمیگذارد؟ اگر برای گوشیها نیست، پس حتماً باید در اندروید برای PC پیادهسازی شود.
اگر گوگل در نهایت این قابلیت را به اندروید اضافه کند، یک دلیل کمتر برای دلتنگی از ویندوز خواهم داشت و این گامی بزرگتر به سمت جایگزینی دائمی ویندوز من خواهد بود. نمیتوانم برای آن روز صبر کنم، چون مسیر فعلی ویندوز را دوست ندارم.
ابزارهای سریع اسکرینشات
اگرچه نسبت به استراتژی کلی مایکروسافت در ویندوز تردیدهای جدی دارم، اما هنوز روزانه برای انجام کارهایم به آن وابستهام. بهجز نوشتن، بهتصویرسازی، گرفتن اسکرینشات و ضبط صفحهنمایش نیز میپردازم.
ویندوز در این سه کار برای وظایف پایهای عالی عمل میکند، اما Chrome OS این قابلیتها را ندارد. ابزار Snipping ویندوز ۱۱ بهراحتی یکی از پرکاربردترین ابزارهای لپتاپ من است. من از آن برای گرفتن اسکرینشات و ضبط صفحهنمایش برای کارم استفاده میکنم.
علاوه بر این که به کاربران امکان میدهد اسکرینشاتهای «مستطیلی»، «پنجرهای» و «تمامصفحه» بگیرند، دوست دارم بتوانم آنها را بهصورت اشکال آزاد نیز ثبت کنم. یک ترکیب کلید برای راهاندازی سریع این ابزار، نقطهٔ جذاب اضافه خواهد شد.
ویندوز تنها سیستمی نیست که از دیگران الهام میگیرد. باید از ابزار اسکرینشات بومی macOS هم بیاموزد. یکی از ویژگیهای خاصی که در برنامه اسکرینشات macOS دوست دارم، قابلیت نمایش مقیاس پیکسلها هنگام کشیدن ماوس بر روی صفحه است.
برنامههای سطح دسکتاپ
برنامههای اندروید میتوانند بهصورت جزئی رفتارهای برنامههای دسکتاپ را اتخاذ کنند، اما تنها نکته منفی این است که هنوز جایگزین واقعی برنامههای دسکتاپ نیستند.
میتوانید از راهحلهایی مثل Samsung DeX استفاده کنید که برنامههای اندروید را با ویژگیهایی همچون پشتیبانی از موس و کیبورد، پنجرههای قابل تغییر اندازه، چندوظیفهای چندپنجرهای و موارد دیگر، شبیه برنامههای دسکتاپ میکند.
با این حال، برنامههای واقعی سطح دسکتاپ به چیزهای بیشتری نیاز دارند. بیش از هر چیز دیگری، آنها به قدرت و ویژگیهایی نیاز دارند که فراتر از نسخهٔ گوشی هوشمندشان باشد.
این همچنین به معنای کار بیشتر برای توسعهدهندگان است. اگر کاربرانی از این پلتفرم استفاده نکنند، انگیزهٔ واقعی برای بهینهسازی برنامهها برای Android PC وجود ندارد.
فکر نمیکنم گوگل انتظار داشته باشد Android PC بهسرعت یک موفقیت انفجاری شود؛ بنابراین به استراتژی بلندمدتی نیاز دارد تا تا حد امکان توسعهدهندگان را به این محیط جذب کند.
راهی برای این کار ایجاد محیط مناسب برای توسعهدهندگان است تا برنامههای موبایلی خود را به دسکتاپ اندروید منتقل کنند و توانایی افزودن قدرت و ویژگیهای خاص دسکتاپ را داشته باشند.
علاوه بر این، توسعه برنامههای Android PC از صفر باید ساده باشد، زیرا یک کامپیوتر قدرتمند بدون برنامههای دسکتاپ قدرتمند بیمعنی است.
نمیتوانم به یک سیستمعامل دسکتاپ تبدیل شوم که فقط از نظر نامی سعی در شبیهسازی دارد.
من دربارهٔ اندروید بر روی PC هیجانزدهام
زمان نشان خواهد داد که اندروید بر روی PC چقدر نویدبخش است وقتی که بهصورت پیشنمایش عمومی در سال آینده عرضه شود. ممکن است از روز اول تبدیل به کاربر نشوم، اما قبلاً برنامهریزی کردهام که هر دستگاهی که گوگل برای این سیستمعامل جدید تولید میکند را خریداری کنم.
این نشان از هیجان من نسبت به اندروید بر روی PC دارد. بیش از هر چیز دیگری، کنجکاو این هستم که رویکرد جدید گوگل برای یکپارچهسازی سیستمعاملها چه معنایی برای توسعهٔ آیندهٔ اندروید دارد.
به همان اندازه مشتاقم ببینم گوگل چگونه برنامهریزی توسعه برنامهها را برای صفحهنمایشهای بزرگ انجام میدهد. بهاحتمال زیاد شرکت استراتژی مشابهی با مایکروسافت دنبال میکند: ادغام توسعه برنامهها بین دستگاهها از طریق UWP (Universal Windows Platform).
این رویکرد برای مایکروسافت مؤثر نبود و شرکت مجبور شد به مرور زمان استراتژیاش را تغییر دهد. بنابراین این یک فرمول آزموده و تجربه شده نیست که گوگل بتواند بهسودی از آن استفاده کند. این موضوع کنجکاوی مرا نسبت به برنامهٔ واقعی گوگل بیشتر میکند و میخواهم ببینم اگر نتواند بهدست آوردن هدفاش، چگونه با واقعیتهای جدید سازگار میشود.
بیصبرانه منتظرم اولین دستگاهی را که با سیستمعامل دسکتاپی گوگل عرضه میشود، در دست بگیرم.